PAIN in my HEART

Here i am alone in this empty room And let my mind just fly you to the end Thoughts of you still linger in my memory ..Wondering why my life is not that fair I could still recall Those memories of you The joy and all your laughter The love that we’ve been through i can’t believe you’re gone....Talking to myself for no reasons i could find out why everything went wrong Tears falling down my cheeks that I’ve been trying to hold... It doesn’t know if i could still go on I wanted you to stay...The tears begin to show... You said you cared for me But then you had to go And now i know you’re gone....But i don’t want to remember The things!!!!And all the things that remind me of you I don’t want to hear the songs...The songs we used to sing coz i don’t wanna feel the pain in my heart...I just can’t believe you’re gone I don’t wanna feel,... i don’t wanna feel the pain in my heart.... I don’t wanna feel:'(..don’t know what went wrong:'(

Reminiscing my HYSKUL LYF

Sino nga ba ang nakakalimot sa mga katagang: "Papasok ka ba? Ikaw papasok ka ba? Di ko nga alam eh!! kaw ba?? Ewan!? sige wag na lang!!!". Whoah katuwa di ba?

 Going back to my hayskul life (reminiscing kuno). I remember those kalokohan together with my dabarkads . Nagpapaiyak ng guro not to mention pati pagboso ginagawa (not me ahaha,defensive sa sarili ano?!? pero sa totoo lang di ko gawain yan) cheating yan naglipana (hahaha) lalo na pag periodical exam lahat ng pedeng pag lagyan me kodigo, pero para sa mga makikitid ang utak at tamad mag aral ng lesson kahit simpleng exam lang tulad ng mga short quizzes sige kodigo. Remember ko yung klasmeyt ko nung 4th year ako that was our final periodical exam (i guess) nahuli siya ng guro namin (ahaha, good for him,LOLZ) kasalanan naman din niya eh ang tigas ng ulo, sinabihan na nga namin na andiyan na ang guro namin sige pa rin kopya sa katabi nakrumble tuloy ang test paper....nasama pati ang kawawang pinagkopyahan.....

Naranasan niyo na bang malock sa loob ng klasrum? Siguro hindi pa.... Pero wag kayo kami "oo" hanep di ba ang astig, san ka pa =) (pinagmayabang pa talaga) that was our last subject in the afternoon. Habang nagtuturo kasi ang guro namin regard to our math subject biglang may nagsalita na klasmeyt namin ng "ah" tapos sinundan pa ng isa ng "eh" ayon nagalit ang guro binulyawan kami sabay tanong kung sino taga hawak ng padlock ng room namin, sabay kuha at nilock kami ang sama uwian na noon naglabasan na lahat ng mga istudyante at kaming mga 4th year na lang ang naiwan, buti nna lang mabait yung advisory teacher namin siya ang nagbukas ng room.

Wew!! super loko kmi that time walang paki kung sino ang nasasagasahan (ahaha). Nakakamiss, ganyan ang "Hyskul Lyf" namin noon, masaya, kwela, pilyo at higit sa lahat puno ng iyakan lalo na pag graduation....I wish i could bring back those times

PaAnO !!!!!!

"iNiwaN kOh xa pRa mhLin ka,kiNALimUtaN kOh xa nuNg nkLala kta pNgLbaN kta dhL maHaL na kta GinaWa kO LHat perO..bkt di mO cNbiNg may mHaL kaNg iBa..!!!"

Naranasan mo na bang iwan ang taong nagmamahal sayo ng tunay para lang sa taong tinitibok ng iyong puso????? Sa taong akala mo sa kanya ka liligaya...ngunit 'di pala!!!!

Loving someone is not easy, lalao na kung ang taong pinili mong mahalin ay 'di kayang pantayan ang pagmamahal na binibigay mo sa kanya.....

Parang tanga di ba?!? Sabihin na nating kayo nga, pero sa puso't isip niya may iba... Ung bang akala mo ikaw lang sa buhay niya, na mahal niya. Tapos isang araw paggising mo malalaman mo na 'di lang pala ikaw may mas nauna ikaw ay pangalawa... Masakit di ba??

Pero what hurts the most is the thought that you left one who really loves you from the start... Masakit, lalo na sa side niya. Pero kung tutuusin mas okey na rin yon kesa patuloy mo lang siyang paaasahin sa pagmamahal na 'di mo naman kayang ibigay

paborito kong linya sa DORAEMON!!!!!!!

 mga nakakatuwang payo at salita gling ky DORAEMON

Wag ka ng mag-isip at bigyan ng dahilan ang isip mo para isipin siya. Masaya ang buhay kaya mabuhay ka ng masaya.

Wag mong ipakitang malungkot ka sa ibang tao kung wala kang balak magshare ng problema. Para kang nang-alok ng hopia pero di mo naman ibibigay.

Mali ang ginawa mo. Kahit kaya mong gawin ang isang bagay, hindi nangangahulugan na dapat mo itong gawin.

Hindi mo dapat iniiyakan ang nakaraan. Isipin mo, bakit nasa harap ang mata? Ito ay para lagi mong nakikita ang iyong hinaharap.

Ang talagang makakapagpasaya sa atin ay yung taong naging dahilan kung bakit tayo nalungkot.

Nobita: Bakit maski isipin ko na kaya ko gawin ito, di ko pa rin makaya? 

Doraemon: Simple lang yan! Kasi iniisip mo lang, hindi ka naniniwala!

  

Nobita: Doraemon, meron ka ba diyang gamit yung mapapasagot ko agad si Shizuka? 

Doraemon: Meron. 

Nobita: Ah pahiram ako! 

Doraemon: Ayoko nga! 

Nobita: Ang damot mo! Bakit naman?!Doraemon: Kung tunay kang nagmamahal, hihintayin mo sya kahit gaano pa katagal.

natamaan k b s huli??? aq uu... hahaha !!!!!